Vandaag de laatste dag. De vlucht staat pas voor zaterdag gepland maar vanwege Israëlische ‘onzekerheden’ bij de grens, gaan we een dag eerder.
Gemengde gevoelens. Enerzijds voelt de plek wat vertrouwd. In de aflopen dagen heb ik mijn weg gevonden op het land, met de dieren en met het werk. Het weinige Arabisch dat ik mij eigen heb gemaakt spreek je uit als ‘swaai-swaai’, rustig-rustig. Het klimaat heeft mij ertoe gedwongen, het duurde even, maar zonder dat swaai-swaai zou ik het hier niet volgehouden hebben.
Het landschap is fantastisch. Als er een windje staat, is het hier heerlijk. Vanmiddag hebben we met een paar mensen onder het genot van een bakje Arabische koffie een fantastisch gesprek gehad. Het is heus niet zo moeilijk om het erg goed met elkaar te hebben.
Het is lastig om de mensen hier achter te laten. Zo voelt het. En als het nu vervelende mensen zouden zijn geweest – maar dat zijn het nu net juist niet! Het zijn mensen die je met het grootste gemak in je hart sluit en, tot mijn verbazing, dat doen zij met mij ook. Yep, ik kan er wel omheen draaien maar laat ik het noemen wat het is: liefde, niets meer en niets minder.
En toch vind ik het ook ok om weer naar huis te gaan. Natuurlijk met 1001 actieplannen. En met het vaste voornemen om terug te komen (maar dan in de winter 😁). Want ik wil actief solidair blijven met mensen die weigeren om zich neer te leggen bij onrecht. Mensen die standvastig blijven en heilig blijven geloven in G’d en hun medemensen: dat we samen sterker zijn.
Nog een ding, over het reisadvies en code rood: het is onzin! en wel om deze twee redenen, vind ik.
Code rood wordt gebruikt als een politiek instrument om Palestijnen te isoleren. Buitenlanders blijven weg en dat past fantastisch in het Israëlische straatje. Voor de Palestijnse economie is het rampzalig maar bovenal kunnen kolonisten hun misdadige en terroriserende gang gaan zonder buitenlandse pottenkijkers, sterker, juist door die afwezigheid kunnen ze ongestoord hun zelfverklaarde goddelijke gang gaan.
De oorzaak voor code rood is niet dat je onveilig bent onder Palestijnen in Palestijnse gebieden. Integendeel zou ik denken. Code rood wordt veroorzaakt door het wetteloze geweld van kolonisten en Israëlische militairen. Tot op de dag van vandaag echter hebben buitenlanders daar geen onoverkomelijk gevaar van te vrezen (alhoewel ‘leuk’ iets anders is).
De Franse Rivièra loopt niet weg. Mocht je nog een beetje fris en vitaal zijn, ga dan eens voor een maandje of zo naar Palestina.
Het kan. Nu.